KidsOut World Stories

શાળા તરફ બસ    
Previous page
Next page

શાળા તરફ બસ

A free resource from

Begin reading

This story is available in:

 

 

 

 

 

 

શાળા તરફ બસ
 

 

 

 

 

 

 

 *

ઇંગ્લેન્ડ વિશે જોઆક્વિનને સૌથી વધુ ગમતી વસ્તુ હતી બસ. તે અને તેની માતા જોઆક્વિનની નવી શાળામાં જવા માટે દરરોજ બસ પકડતા. તેને આજુબાજુ જુદા જુદા મુસાફરોને જોવાનું ગમતું.

મોટાભાગની બેઠકો લોકો તેમના કામ પર જવાના માર્ગે લઈ જતી. તેઓ સ્માર્ટ કપડા પહેરીને બેગ અને બ્રીફકેસ લઈને આવતાં. અન્ય બેઠકો જોઆક્વિન જેવા શાળાના બાળકો દ્વારા લેવામાં આવતી. તેમાંથી મોટાભાગના મોટાં હતા અને મેચિંગ યુનિફોર્મ પહેર્યા હતા.

જોઆક્વિનના પ્રિય મુસાફરોમાંની એક સફેદ વાળવાળી મહિલા હતી. તેણીએ તેની બેગમાં એક નાનો ભૂરા રંગનો કૂતરો લીધો હતો. મહિલાએ કહ્યું કે કૂતરો નર્વસ હતો. જોઆક્વિન હંમેશા તેને હળવાશથી થપથપાવવાનું સુનિશ્ચિત કરતો હતો.

જોઆક્વિનને બહુ અંગ્રેજી આવડતું ન હતું, પણ તેની માતા ઘણું બધું જાણતી હતી. જ્યારે તેઓ બસમાં ચઢતા, ત્યારે તેણી ભાડું પૂછતી. બસ ડ્રાઈવર તેમની ટિકિટોની પ્રિન્ટ આઉટ કરતો.

દરરોજ સવારે તે કહેતી, 'બ્લેકફ્રાયર્સ પર બે પરત.' જ્યારે તેઓ બસમાંથી ઉતરતાં, ત્યારે તે જોઆક્વિનને 'તમારો ખૂબ ખૂબ આભાર' કહેતાં. શબ્દો અજાણ્યા લાતાં, પણ તેને પ્રેક્ટિસ સાથે ઉચ્ચારવાની આદત પડી ગઈ હતી.

જોઆક્વિનની શાળાના મોટાભાગના વિદ્યાર્થીઓ અંગ્રેજી હતા. તે ઘણીવાર વર્ગખંડની બાજુમાં એકલો બેસી રહેતો. તેના શિક્ષક મૈત્રીપૂર્ણ હતા, પરંતુ જોઆક્વિન શરમાળ હતો. તે એક શબ્દમાં જવાબો આપતો અને તેનો હાથ ઊંચો કરતો નહીં. અંગ્રેજીમાં કંઇક ખોટું બોલવાની તેને ચિંતા હતી. તેને તેનું વ્યાકરણ ભેળવવું અથવા કંઈક ખોટું ઉચ્ચારણ કરવું ગમતું ન હતું. જોઆક્વિન તેનું અંગ્રેજી બોલતા પહેલા તેને સંપૂર્ણ બનાવવા માંગતો હતો, પરંતુ તેણે ક્યારેય પ્રેક્ટિસ કરવાની તક લીધી નહીં.

ડિસેમ્બરની શરૂઆતમાં, જોઆક્વિનની માતાને શરદી થઈ. તેણીએ પોતાને અને જોઆક્વિનને જાડા કપડા પહેરાવ્યા.. તેણીએ તેના ગળામાં લાંબો સ્કાર્ફ વીંટાળ્યો. જોઆક્વિનને પહેલાં શરદી થઈ હતી, પરંતુ બ્રિટિશ શિયાળો કડવો અને કાળો હતો.

પવને તેની આંગળીઓ ને ડંખ દીડા હતા. જ્યારે તેઓ બસ સ્ટોપ પર જતા હતા, ત્યારે તેની માતાને કંપારી અને ઉધરસ આવી. જોઆક્વિને તેની ઠંડી આંગળીઓ પકડી લીધી.

બસ આવી, અને તેઓ અન્ય મુસાફરો ઉપર ચઢે તેની રાહ જોતા હતા. જોઆક્વિનની માતાએ ફરીથી ઉધરસ ખાધી અને કહ્યું, 'ભાડું પૂછ, જોઆક્વિન.'

જોઆક્વિને ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેણે બસમાં પગ મૂક્યો અને આસપાસ જોયું. હંમેશની જેમ, ત્યાં ઘણા બધા લોકો હતા. તેઓ તેમના ફોન અથવા પુસ્તકો દ્વારા વિચલિત થયા હતા. વૃદ્ધ મહિલા અને તેનો કૂતરો માત્ર ઉપર જોઈ રહ્યા હતા. મહિલા જોઆક્વિન તરફ હસતી હતી.

થોડા આત્મવિશ્વાસ સાથે, જોઆક્વિને બસ ડ્રાઈવર તરફ જોયું અને તેના સૌથી નમ્ર અવાજમાં કહ્યું, 'બ્લેકફ્રાઈઝની બે ટિકિટ.'

બસ ડ્રાઈવરે મૂંઝવણમાં તેની સામે જોયું, 'બ્લેકફ્રાઈસ?'

જોઆક્વિનને લાગ્યું કે તેનો ચહેરો લાલ થઈ ગયો છે, 'બ્લેકફ્રાઈઝ માટે. મારી શાળા બ્લેકફ્રાઈસમાં છે.'

'શું તમારો મતલબ બ્લેકફ્રાયર્સ છે?'

'હા,' જોઆક્વિને માથું હલાવ્યું.

અન્ય કેટલાક મુસાફરોએ તેમના ફોન પરથી જોયું. જોઆક્વિન જે વિલંબ કરી રહ્યો હતો તેનાથી તેઓ નારાજ હતા. એકવાર જોઆક્વિનની માતાએ તેમની ટિકિટ માટે ચૂકવણી કરી, તેણે તેનો હાથ પકડી લીધો અને તેનો ચહેરો છુપાવી દીધો.

જોઆક્વિનને શરમ આવી. તેણે તેની માતાને મદદ કરવાનો પ્રયાસ કર્યો, પરંતુ તે નિષ્ફળ ગયો. સુંઘતો, જોઆક્વિન બાકીની મુસાફરી માટે ફ્લોર તરફ જોતો રહ્યો. જ્યારે તેઓ બસમાંથી ઉતર્યા, ત્યારે જોઆક્વિને બસ ડ્રાઈવરને સામાન્ય રીતે કહેતો હોય તેમ 'આભાર' ન કહ્યો. તેની માતાએ પોતે ડ્રાઈવરનો આભાર માનવો પડ્યો.

બાકીના દિવસ માટે, જોઆક્વિન સામાન્ય કરતાં પણ શાંત હતો. તેણીએ તેને પ્રોત્સાહિત કર્યા હોવા છતાં તેણે તેના શિક્ષક સાથે વાત કરવાનો પ્રયાસ કર્યો ન હતો. જો તેણે બીજી ભૂલ કરશે તો તે પોતે બોલી શકશે નહીં.

યારે જોઆક્વિનની માતાએ તેને શાળાએથી પાછો લીધો, ત્યારે તે સવારે જે અનુભવતી હતી તેના કરતાં તે વધુ સારું અનુભવી રહી હતી.

તેણીએ જોઆક્વિનને ગળે લગાડતાં તેણી પર સ્મિત કર્યું, 'શું તારો દિવસ સારો રહ્યો?'

જોઆક્વિને જવાબ ન આપ્યો.

તેની માતા તેની બાજુમાં ઘૂંટણિયે પડી અને તેના વાળ હળવેથી પંપાળ્યા, 'જોઆક્વિન, શું થયું છે?'

'હું મારા અંગ્રેજી વિશે આખો દિવસ શરમાળ અને ચિંતિત રહું છું. મેં તમને મદદ કરવાનો પ્રયાસ કર્યો, પરંતુ હું તે કરી શક્યો નહીં. હું ઇચ્છું છું કે મારું અંગ્રેજી સંપૂર્ણ હોય, પરંતુ મને બોલવામાં ડરામણું લાગે છે. જો ઈંગ્લેન્ડમાં દરેક વ્યક્તિ સ્પેનિશ બોલે અથવા હું સમજી શકું એવું કંઈક બોલે તો તે એટલું સરળ હશે. તે ખૂબ મુશ્કેલ છે. મારે ઘરે જવુ છે.'

જોઆક્વિનની માતાએ ધ્યાનથી સાંભળ્યું.

જ્યારે જોઆક્વિન તેના આંસુ લૂછવા માટે થોભ્યો, ત્યારે તેણે કહ્યું, 'તે ઠીક છે, મારી વ્હાલી. નવી વસ્તુઓ શીખવામાં સમય લાગે છે. હું તે સમજું છું. તમે મને મદદ કરવા ઈચ્છો છો તે માટે તમે સારા છોકરા છો. તારો આભાર.'

તેણીએ તેને કપાળ પર ચુંબન કર્યું, 'તારે સંપૂર્ણ બનવાની જરૂર નથી. કોઈ પણ વ્યક્તિ સંપૂર્ણ નથી. તારે ફક્ત આત્મવિશ્વાસ રાખવાની જરૂર છે.' તેણીએ સ્મિત કર્યું, 'તું ખૂબ સારું કરી રહ્યો છો, અને મને તારા પર ગર્વ છે. છોડશો નહીં, જોઆક્વિન 

જોઆક્વિને માથું હલાવ્યું.

બસ સ્ટોપ પર જતા સમયે, તેણે તેની માતાના શબ્દો વિશે વિચાર્યું અને સમજાયું કે તેણી સાચી છે. શ્રેષ્ઠ લોકો પણ ક્યારેક ગડબડ કરે છે અને ભૂલો કરે છે. જોઆક્વિન માને છે કે તેમને જે શ્રેષ્ઠ બનાવ્યું તે એ છે કે તેઓ ઉભા થયા અને બીજા દિવસે ફરી પ્રયાસ કર્યો. જો તે આત્મવિશ્વાસ રાખે અને તેનું માથું ઊંચું રાખે, તો તે કંઈપણ કરી શકે છે. 

બસ તેમને ઘરે લઈ જવા આવી. બસ ફરી ભરાઈ ગઈ હતી અને જોઆક્વિને સૂટ પહેરેલા લોકો, શાળાના બાળકો અને કૂતરા સાથેની મહિલાઓને જોયા, તે બધા એકબીજા સાથે અથવા તેમના ફોન પર વાત કરતા હતા. તેઓ આત્મવિશ્વાસ સાથે વાત કરતા હતા અને જો તેઓ ભૂલ કરે છે, તો તેઓ તેને હસાવશે.

જ્યારે તેઓ તેમના સ્ટોપ પર પહોંચ્યા, ત્યારે જોઆક્વિન અને તેની માતા બસમાંથી ઉતર્યા અને જોઆક્વિન તેજસ્વી, આત્મવિશ્વાસ સાથે બસ ડ્રાઈવર તરફ વળ્યો, 'આપનો આભાર!' કહ્યું

બસ ડ્રાઈવરે હસીને તેનો આભાર માન્યો. જોઆક્વિન અને તેની માતા ઘરે ગયા ત્યારે તેણે નક્કી કર્યું કે ભૂલો એટલી ખરાબ નથી.

Enjoyed this story?
Find out more here