KidsOut World Stories

லைலா மற்றும் மஜ்னுவின் கதை    
Previous page
Next page

லைலா மற்றும் மஜ்னுவின் கதை

A free resource from

Begin reading

This story is available in:

 

 

 

 

லைலா மற்றும் மஜ்னுவின் கதை

ஒரு ஆப்கானியக் கதை

 

a small red heart that's breaking

 

 

 

 

 

*

கயஸ் இபன் அல்-முலாவா என்னும் இளைஞன் லைலா அல்-ஆமிரியா என்ற பெண்ணுடன் ஆழ்ந்த காதல் வயப்படும் பொழுது அவன் ஒரு சிறு பையனாகத் தான் இருந்தான். பள்ளியில் அவளை முதல் நாள் பார்த்த வேளையில் இருந்தே தனது காதலை நிச்சயப்படுத்திக் கொண்டான். விரைவில் லைலா பற்றிய அழகிய காதல் கவிதைகளை அவன் எழுத்த் தொடங்கி விட்டான். தெரு முனைகளில் நின்று கொண்டு அவன் அந்த கவிதைகளை உரத்த குரலில் வாசிப்பான், ஆனால் அதைக் கேட்பதற்கு அங்கு எவருக்கும் ஆர்வம் இருப்பதில்லை.  இவ்வாறு கவிதைகளில் பேரார்வத்துடன் காதலையும் அன்பையும் பொழிவதைப் பார்த்த மக்கள் அவனை 'மஜ்னு' அதாவது பைத்தியக்கார மனிதன் என்றே குறிப்பிட்டார்கள்.

ஒரு நாள் மஜ்னு தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு லைலாவைக் கரம் பிடிப்பதற்காக அவளது தந்தையிடம் அனுமதி கேட்கத் தைரியம் கொண்டான். ஆனால் அவளது தந்தையோ அந்த வேண்டுகோளை மறுத்து விட்டார். ஏன் என்றால் 'பைத்தியக்கார மனிதன்' என்று மக்களால் அழைக்கப்படும் ஒரு நபருக்கு தன் மகளைத் திருமணம் செய்து வைப்பது முறையாக இருக்காது என்று நினைத்தார். அதற்குப் பதிலாக லைலாவுக்கு வேறு ஒரு மாப்பிள்ளையிடம் உறுதி கொடுத்து விட்டார்.

மஜ்னு சோகத்தினால் மனம் உடைந்து போய் விட்டான். தனது வீடு மற்றும் குடும்பத்தாரை விட்டு விட்டு பாலைவனக் காட்டில் அலைந்து திரிய ஆரம்பித்து விட்டான். கொடிய வனவிலங்குகளுக்கு மத்தியில் தனிமையில் ஒரு பரிதாபகரமான வாழ்க்கையை நடத்தத் தொடங்கினான். தனது காதலி லைலா பற்றி கவிதைகளை எழுதுவதிலேயே தனது நாட்களைக் கழித்தான். லைலாவோ தனது மனதை மஜ்னுவிடம் பறி கொடுத்து விட்டாலும் தந்தையின் சொல்படி தான் காதலிக்காத மற்றொரு நபரைத் திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டி இருந்தது, ஆனாலும் அவள் தனது கணவனுக்கு உண்மையாக ஒரு கற்புள்ள மனைவியாகத் திகழ்ந்தாள்.

இந்த திருமணச் செய்தி அறிந்தவுடன் மஜ்னு இடிந்து போய் விட்டான். தனிமைச் சோகத்தில் தனது வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்தான். நகரத்தில் உள்ள தன் தாய் தந்தை இருக்கும் வீட்டிற்குத் திரும்பி வர மறுத்து விட்டான்.

மஜ்னுவின் தாய் தந்தையால் தங்களது மகனின் பிரிவைத் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை. அவன் பாதுகாப்பாக வீட்டிற்குத் திரும்பி விடுவான் என்று ஒவ்வொரு நாளும் அவனுக்காக ஏங்கி நிற்கத் தொடங்கினார்கள். தங்களது தோட்டத்தின் அடியில் சிறிது உணவை மறைத்து வைத்தார்கள். என்றாவது ஒரு நாள் தங்கள் இனிய மகன் பாலைவனத்தை விட்டு தங்களிடம் திரும்பி வருவான் என்று எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தார்கள். ஆனால் மஜ்னுவோ அந்த பாலைவனக் காட்டிலேயே தனியாகத் திரிந்து அலைந்து யாருடனும் பேசாமல், கவிதைகளை எழுதிக் கொண்டே இருந்தான்.

மஜ்னு தனது முழு நேரத்தையும் தனிமையிலேயே செலவழித்தான். அவனைச் சுற்றிலும் பாலைவனக் காட்டில் உள்ள விலங்குகள் நின்று கொண்டு இரவு நேரங்களில் அவனுக்கு பாதுகாப்பு கொடுத்து வந்தன. அந்த வழியாக நகரத்தை நோக்கி வரும் பயணிகள் பலர் அவனைப் பார்ப்பார்கள். மஜ்னு தனியாக நின்று கொண்டு கவிதைகளை வாசிப்பதையும், ஒரு குச்சியைக் கொண்டு மணல் மீது கவிதைகளை எழுதிக் கொண்டு இருப்பதையும் அவர்கள் பார்த்தார்கள். காதலினால் மனம் உடைந்து போய் பித்துப் பிடித்தவனாக அவன் இருக்கிறான் என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.

பல வருடங்களுக்குப் பிறகு, மஜ்னுவின் தந்தையும் தாயும் மரணத்தைத் தழுவினார்கள். மஜ்னுவிற்கு அவன் தாய் தந்தையர் மீதுள்ள பெரும் அன்பை லைலா அறிவாள். எனவே அவர்களின் மரணச் செய்தியை எப்படியாவது மஜ்னுவிற்குத் தெரிவிக்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்தாள். மஜ்னுவை பாலைவனத்தில் பார்த்ததாகக் கூறிய ஒரு முதியவரைக் கண்டு லைலா அவரிடம் மிகவும் வேண்டிக் கொண்டாள். எப்படியாவது மஜ்னுவிடம் அவனது பெற்றோரின் மரணச் செய்தியைத் தெரிவித்து விடுங்கள் என்று கெஞ்சினாள். அதன் பிறகு அந்த முதியவரும் தான் அடுத்த முறை பயணம் செய்யும் பொழுது மஜ்னுவிடம் அதைத் தெரிவித்து விடுகிறேன் என்று உறுதி அளித்தார்.

ஒரு நாள் அந்த முதியவர் மஜ்னுவை பாலைவனத்தில் கண்டு பிடித்து விட்டார். அப்பொழுது மஜ்னுவிடம் அவரது பெற்றோரின் மறைவு குறித்து தெரிவித்தார். மஜ்னு என்ற அந்த கவிஞனுக்கு அந்த இறப்புச் செய்தி பெரிய இடியாக தாக்குவதை அந்த முதியவர் காண முடிந்தது.

மஜ்னு அந்த இழப்புச் செய்தியால் வருந்தியவாறு, உலகில் இருந்தே தன்னைத் துண்டித்துக் கொண்டான். தனது மரணம் வரையில் அந்த பாலைவனத்திலேயே வசிக்கப் போவதாக சூளுரைத்தான்.

சில வருடங்கள் கழித்து, லைலாவின் கணவர் இறந்து விட்டார். லைலாவும் இறுதியாக தன் மீது உண்மையான அன்பு கொண்டவருடன் சேர்ந்து கொள்ளலாம், இனிமேல் எப்பொழுதும் ஒன்றாக வாழலாம் என்று நம்பினாள். ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக அவ்வாறு நேரவில்லை. அவளது பாரம்பரியத்தின்படி அவள் இரண்டு வருடங்களுக்கு அவளது வீட்டில் தனியாக இருந்து, எவரையும் சந்திக்காமல் துக்கம் அனுசரிக்க வேண்டும். மேலும் இரண்டு வருடங்கள் மஜ்னுவைச் சந்திக்காமல் வாழ்வது என்பதை லைலாவால் நினைத்துக் கூடப் பார்க்க முடியவில்லை. வாழ்நாள் முழுவதும் இருவரும் பிரிக்கப்பட்டு விட்டனர் மற்றும் இன்னும் இரண்டு வருடங்கள் தனிமையில் துக்கம் அனுசரிக்க வேண்டும், தன் பிரியத்துக்கு உரியவனைப் பார்க்கக் கூடாது என்பது அவளது உயிரைப் பறிக்க காரணமாக அமைந்து விட்டது. இதயம் உடைந்து போய், மஜ்னுவை மீண்டும் சந்திக்க முடியாமல் அந்த வீட்டிலேயே தனியாக இருந்து உயிரை இழந்தாள்.

லைலாவின் மரணச் செய்தி பாலைவனத்தில் இருந்த மஜ்னுவிற்கு கிடைத்தது. அவன் உடனடியாக லைலா புதைக்கப்பட்ட இடத்திற்கு விரைந்து பயணம் சென்றான். அங்கே அவன் அழுது புரண்டான். எல்லையில்லாத துயரத்தில் ஆழ்ந்து தனது இனிய காதலி புதைக்கப்பட்ட இடத்திலேயே இறந்து விழுந்தான்.

'லைலாவின் சிறைச் சுவர்கள் வழியே நான் கடந்து செல்கிறேன்

இந்த சுவர்களுக்கும் அந்த சுவர்களுக்கும் முத்தமிடுகிறேன்.

எனது இதயத்தைக் கவர்ந்து சென்றது அந்த வீடுகளுக்கான அன்பு அல்ல

அந்த வீட்டில் குடியிருந்த ஒருத்தி தான்.'

Enjoyed this story?
Find out more here