KidsOut World Stories

د اوګره جادویي دېګلۍ Mary Smith    
Previous page
Next page

د اوګره جادویي دېګلۍ

A free resource from

Begin reading

This story is available in:

 

 

 

 

 

 

 

د اوګره  جادویي دېګلۍ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

یوه غریبه نجلۍ له خپلې مور سره په یوه ښار کې اوسېده. دوی وږي وو، خو د خوړلو لپاره يې څه نه درلودل.

نجلۍ وویل، زه به ځنګل ته لاړ شم چې د سمارقو او توتانو په لټه کې شم.

هلته يې له يوې بوډۍ مېرمنې سره وکتل چې یې ورته وويل: دا دېګلۍ واخله. کله چې دېګلۍ ته ووایې: «پاخه کړه دېګلۍ!» نو دا به ستاسو لپاره خوندور اوګره پخوي. کله چې ته ووایې: «بس کړه دېګلۍ!» نو دا به پخول ودروي.

نجلۍ وویل : «مننه، ډیره مننه»، او هغه د ډالۍ سره کور ته لاړه.

په کور کې نجلۍ وویل: «پاخه کړه دېګلۍ!»

اوګره خوږه او خوندوره وه او بالاخره مور او لور مړې شول.

نجلۍ وویل، «بس کړه دېګلۍ!»، او دېګلۍ د اوګره پخول ودروه.

یوه ورځ نجلۍ د خپل ملګرو لیدو ته لاړه. وروسته یې مور د لوږه احساس یې وکړه، نو ویې ویل: «پاخه کړه دېګلۍ!»

مور یې وخوړله، خو کله چې یې کافي اوګره وخوړل او موړ شو، د دېګلۍ د ودرولو سمه کلمه یې هېره کړې وه.

دېګلۍ پخه کړه ... او پخه کړه ... او پخه کړه! پخلنځی ډیر ژر د اوګرې څخه ډک شو! کور ډير ژر د اوګرې څخه ډک شو! سړک او د ګاونډیانو کورونه له اوګرې ډک شوې وو!

بالاخره نجلۍ بیرته کورته راغله.

نجلۍ چیغې کړې: «بس کړه دېګلۍ!» .

دېګلۍ نور اوګره نه پخوله، خو خلک مجبور وو چې خپلو کورونو ته د تلو لپاره ډېر اوګرې وخوري!

Enjoyed this story?
Find out more here